Waarom "gewoon overzetten" niet bestaat
De meest gehoorde aanname is dat een migratie een kwestie is van kopiëren: dezelfde applicaties, dezelfde structuur, maar dan in de cloud. In de praktijk werkt dat zelden goed. Wat op eigen hardware logisch was, is in de cloud vaak overbodig of juist te beperkt.
Bedrijven die op eigen servers één zware machine draaien voor alles, ontdekken in AWS dat het slimmer is om taken op te splitsen. Niet omdat het moet, maar omdat je dan alleen betaalt voor wat je echt gebruikt. Dat scheelt in de praktijk al snel 20 tot 30% op de uiteindelijke rekening.
De drie vragen die vooraf beantwoord moeten zijn
Wat draait er precies, en waarom?Veel bedrijven weten dit niet meer volledig. Er draaien applicaties die ooit voor een specifieke reden zijn opgezet en waarvan niemand meer zeker weet of ze nog nodig zijn.
Wat mag stilstaan, en wat niet?Een migratie zonder downtime is duurder en complexer dan een migratie met een gepland onderhoudsmoment. Voor de meeste bedrijven is een korte, aangekondigde onderbreking prima te doen.
Wie is verantwoordelijk zodra het draait?Migreren is één ding, het daarna beheren is een ander. Regel dit vooraf, niet achteraf als er iets misgaat.
Eerst inventariseren, dan pas plannen
We beginnen niet met een technisch plan, maar met een inventarisatie van wat er werkelijk gebruikt wordt. Dat scheelt in de meeste trajecten meteen een deel van de migratie, simpelweg omdat een kwart tot een derde van wat er draait niet meer nodig blijkt.
Daarna volgt een vaste volgorde: eerst de onderdelen met het laagste risico, dan de rest. Zo weet je na de eerste stap al of de aanpak werkt, voordat het spannendste onderdeel aan de beurt is.
Een migratie is niet het einde van het traject. Het is het moment waarop grip op je omgeving pas echt begint.